What's up ?

Laatste nieuws
Krant
Fotogalerij

Laatste nieuws

De striptekenwedstrijd met als thema Fantasmagorie werd afgesloten op 15 maart 2006. Opnieuw stond de jury voor een moeilijke taak. Na lang beraad duidde de jury 21 laureaten aan, verdeeld onder 4 leeftijdscategorieën én een HARTENDIEF. Ben je benieuwd naar de namen van de laureaten en naar hun werk? Voor de namen, klik op 'Fantasmagorie'. Voor de werken is het nog even wachten tot 12 mei. Dan zullen de laureaten hun werken zien pronken op de tentoonstelling in het Dexia Art Center in Brussel in het kader van de Stripveertiendaagse van Brussel. Meer hierover www.brusselstrip.be.
JURY 2006: Vincent Henin (auteur Alex de Onversaagde), Erik Deneyer (stripwinkel B-Gevaar), Bart Pinceel (stripwinkel Het besloten land), Axel Goossens (lid van de Belgische kamer der Experten in stripverhalen).

 

Krant

april 2006: Vincent Henin
maart 2006: Niels Ruell
februari 2006: Erik Deneyer
januari 2006: Aert Goes

In januari 2006 gingen De Zeyp en La Villa van start met een striprubriek in hun maandblad. De bedoeling is om het Stripfestival regelmatig in de kijker te plaatsen door middel van interviews met auteurs, deskundigen, uitgeverijen... van het stripverhaal.

Gesprek met Vincent Henin

Vincent Henin is geen onbekende voor het Stripfestival Ganshoren-Brussel. Als jonge knaap nam hij deel aan de striptekenwedstrijd. Gebeten door het tekenvirus, trad hij later in de voetsporen van de bekende striptekenaar Jacques Martin voor de reeks De Reizen van Alex. Momenteel rondt hij zijn studies af als grafisch vormgever in de digitale media aan het Brusselse Saint-Luc. Als proefwerk nam hij de website van het stripfestival onder de loep en gaf er een nieuw kleedje aan.

Wanneer nam je deel aan de striptekenwedstrijd?
Dit was in 1996 of 1997. Ik was toen 17 en als ik het me nog goed herinner, was er geen thema. Er werden enkel twee zinnen opgegeven waarop wij het vervolg moesten verzinnen.

Heb je toen gewonnen?
Tot mijn verbazing, behaalde ik de derde plaats in de categorie 17 tot 21 jaar.

Hoe belandt een jonge knaap uit Jette bij de studio van Jacques Martin?
Heel toevallig. Op het einde van mijn laatste jaar in de Lycée Martin V van Louvain-la-neuve heb ik tijdens een wijndegustatie de vrouw van Jacques Martin ontmoet. Ze gaf me het nummer van haar man en twee dagen later mocht ik bij hem langsgaan. Hij had inkleurders nodig. Ik heb eerst met Christophe Simon samengewerkt (Orion, Lefranc, De dooltocht van Alex). Daarna bood Jacques Martin mij de kans om een album uit te tekenen en in te kleuren. Ik was toen 19.

Je volgt een opleiding grafisch vormgever in de digitale media aan het Saint Luc. Waarom heb je deze richting gekozen?
Wel, ik wou vooral mijn horizon verbreden en aldus mijn beroepsmogelijkheden vergroten. Het beroep van tekenaar loopt niet altijd op rozen. Daarbij, de computer is ook in het stripverhaal niet langer weg te denken.

Als proefstuk stak je de website van het festival in een nieuw kleedje. Met welke elementen moest je rekening houden?
Het moeilijkste bij het ontwerpen van een website is het creëren van een sfeer. De bezoekers van de site moeten onmiddellijk weten waarover het gaat. Daarnaast is het belangrijk dat ze hun weg gemakkelijk vinden. De kleuren en de structuur zijn dus essentieel. Nu, er bestond al een website. Ik heb de basis overgenomen en hier en daar er een komische toets aan toegevoegd zodat de website ook heel aantrekkelijk is voor de jonge stripliefhebbers.

Ben je tevreden over het resultaat?
Ja, er was van bij het begin een heel goed contact tussen De Zeyp en mijzelf. Ik denk wel dat we erin geslaagd zijn om inhoud en lay-out met elkaar te doen overeenstemmen.

Hoe zie je je toekomst?
Ik rond dit schooljaar mijn opleiding aanhet Saint Luc af. Waar ik van droom, is de combinatie van tekenen en webdesign. Ik zou hier heel graag in verder gaan. En het zou geweldig zijn als ik zou mogen starten met een eigen stripserie. Ideeën genoeg, maar de precieze invulling ontbreekt voorlopig.

De Carolus Quintus prijs werd in 2002 voor het eerst uitgereikt. Met deze prijs wilde de stuurgroep van het Stripfestival Ganshoren de aandacht vestigen op stripverhalen waarin maatschappelijke en sociale problematieken en thema’s aangekaart worden. We hadden een gesprek met Niels Ruëll, jurylid en journalist bij Brussel deze Week en De Standaard en met Marc Descornet, huidige voorzitter van de jury 2006.
(Voor het gesprek met Marc Descornet, lees de Trait d’Union van La Villa.)

Een maatschappelijk geëngageerd stripverhaal? Wat moeten we ons daarbij voorstellen?
Euh....Een slecht getekende strip van een straathoekwerker? Saaie voorlichting? Een in beeldjes omgezet pamflet van Lenin? Nee, alle gekheid op een stokje, door een maatschappelijk geëngageerd stripverhaal te bekronen, willen we op de eerste plaats een duw in de rug geven van stripauteurs die effectief iets te vertellen hebben.

Is het aanbod hieraan groot?
De spoeling maatschappelijke, geëngageerde stripverhalen is dun als je maatschappelijk engagement heel strikt afbakent. Niet iedereen is in de wieg gelegd om zoals de Amerikaan Joe Sacco stripdocumentaires te maken over de brandhaarden van de wereld (cfr. ‘Palestine’ over de Palestijnse kwestie en ‘Safe Area Gorazde’ over de oorlog in Bosnië). Tot mijn grote vreugde lijkt er binnen de jury een consensus te bestaan over het feit dat een engagement zich op heel uiteenlopende manieren kan uiten. Vorig jaar bijvoorbeeld was een van de drie genomineerde werken ‘De zang van de walvissen’ van Baudoin, een poëtische maar goudeerlijke zoektocht naar de zin van het bestaan. Zelf had ik Oscar voorgesteld, een reeks van een jonge getalenteerde Brusselaar Christian Durieux en scenarist Denis Lapire. Oscar is een vlot lezende kinderstrip met in de hoofdrol een weesjongen met een ongebreidelde fantasie die liever in de stad woont dan in het opvanghuis. Op straat beleeft hij avonturen die te maken hebben met heel actuele problemen zoals zwartwerk, dakloosheid, illegaal in een land wonen. Ik wil maar zeggen: de betrokkenheid van de auteurs kan zich op heel verschillende wijze manifesteren en dus is het aanbod meer dan groot genoeg.

Waarom vinden jullie dit belangrijk?
Er zijn meerdere redenen, ik beperk me tot twee. Hoewel een volwassene zich al lang niet meer moet schamen voor het lezen van strips, blijven sommige mensen het medium onderschatten. Het medium leent zich niet enkel tot kinderamusement. Een kunstenaar kan er veel kanten mee uit. Ook in strips kan je diep op de dingen ingaan als je dat wil. Twee, hopelijk klink ik niet teveel als een predikant of andersglobalist met oogkleppen op: is de wereld niet toe aan een beetje engagement? Niet dat iedereen morgen op de barricaden moet springen. Maar ik geloof wel dat betrokken zijn met de wereld in het groot of in het klein mag toegejuicht worden.. Onverschilligheid is een verschrikkelijke ziekte

Hoe gaat de jury te werk? Zijn er bepaalde criteria waaraan een album moet voldoen?
De verschillende juryleden stellen elk drie Europese albums voor. De albums moeten in een van de voorbije vijf jaren in het Franse of Nederlandse taalgebied verschenen zijn. Engagement in de brede betekenis van het woord is een criterium. Voor mij persoonlijk komt daar ook bij dat de strip moet boeien. We komen een eerste keer samen om de albums voor te stellen en een tweede keer om te debatteren als iedereen de kans heeft gekregen om de verschillende strips te lezen. Dat vind ik het leukste aan mijn rol als jurylid. Ik ben een liefhebber en geen expert. De collega’s leren me fantastische strips kennen. In overleg selecteren we drie, vier albums die officieel genomineerd worden. We proberen de discussies beschaafd te houden maar soms gaat het er hevig aan toe. De winnaar wordt op het Stripfestival van Ganshoren bekend gemaakt.

Wat stelt de prijs voor? Wordt de prijs gewaardeerd door de auteur?
Vorig jaar bekroonden we Jacques Tardi voor De stem van het volk, een meesterlijke vierdelige cyclus over de Parijse Commune van 1871 die eindigde in bloedbad. Tardi is niet gemakkelijk uit zijn kot te lokken. Hij hoeft zich ook helemaal niet meer te bewijzen. Maar hij is de prijs wel persoonlijk in Ganshoren komen ophalen. Dat zegt veel.

Welke albums werden er al bekroond de vorige jaren?
De Carolus Quintus prijs bestaat nog niet lang maar heeft nu al een prachtig palmares.

Wie wordt het in 2006? Kan je ons al iets verklappen?
Als ik het wist zou ik het jullie niet verklappen. Maar ik weet het niet. Ik verwacht nog meer discussie dan anders. De eerste selectie is breder en gevarieerder dan anders. De poëzie van Baudoin is zoals elk jaar van de partij en krijgt onder andere concurrentie van een Tolstoï-bewerking en de explosieve cocktail van armoede, drugskartels en geweld in Columbia (Cuervos). Ik ben ook benieuwd naar de reacties op Senne en Sanne, een strip van Marc Verhaegen, de voormalige tekenaar Suske en Wiske, over een meisje dat naar Auschwitz gedeporteerd wordt.

Fotogalerij

Foto's van de internationale stripfestival van Ganshoren-Brussel 2006